بحث نژادها ظاهرا ابتدا با نوشته های داروین و برای طبقه بندی حیواناتی که دارای مشخصه های مشترک هستند وارد علم کلاسیک شد. بعدا در انسان شناسی - علم شناخت انسان ها با توجه به ویژگی های ظاهریشان - این مفهوم برای انسان ها به کار برده شد. اوایل قرن گذشته در دانشگاههای آمریکا و آلمان تحقیقات بسیار زیادی در زمینه تقسیم بندی انسان ها بر اساس مشترکات ظاهری بدن آنها انجام گرفت. اما با پیشرفت علم و کشفیات باستانشناسی مشخص شد که این تحقیقات چندان قابل استناد نیست. مثلا امروزه می دانیم که کل انسان ها حدود پنج میلیون سال پیش از گروه کوچکی در آفریقا منشعب شده اند. یا اینکه رنگ تیره پوست ساکنان آفریقا یا مناطق گرمسیر را نمی توان به جدایی بر اساس نژاد نسبت داد زیرا با گذشت زمان ژن هایی که مقاومت پوست را در مقابل آفتاب بالا می برند موجب تیرگی رنگ پوست گشته و بعد از چند نسل این خصوصیات اکتسابی به خصوصیات ژنتیکی تبدیل شده و به فرزندان منتقل می شود. كه مي توان گفت تاثيرات منطقه اي و جغرافيايي است .
 در پی این کشفیات بود که پونسکو پیشنهاد کرد به جای واژه نژاد از اصطلاح گروههای قومی استفاده شود. جالب است بدانيد اين تقسيم بندي يك نگرش غربي است و با هدف به استثمار كشاندن مردم ديگر نقاط كره زمين بوسيله دانشمندان غربي طرح و ترويج يافته است .
«علاوه بر منابع طبيعي كه در بيرون از اروپا قرار داشت در جهت توسعه ارضي به برده داري نيز احتياج داشت . در چنين شرايطي ‏، تقسيم انسانها به گروه هاي برتر و فروتر ، مي توانست جايگاه حاكميت استعماري را تثبيت كند . در اين شرايط بود كه نژاد گرايي به صورت يك ايدئولوژي درامد.» 1
 «گفتني است كه حداقل در جامعه علمي ، از نظر عده اي از محققين ، چيزي به عنوان نژاد وجود ندارد .» 2
 1و2-انديشه هاي نو در فلسفه جغرافيا - دكتر شكوئي -91